صافی کف پا یا پس پلان می تواند گروه های مختلفی از افراد را تحت تاثیر قرار دهد. کسانی که مستعد صافی کف پا هستند معمولا عبارتند از:
افراد با سابقه خانوادگی:
کف پای صاف یک جزء ژنتیکی دارد. اگر سابقه صافی کف پا در اعضای نزدیک خانواده مانند والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ وجود داشته باشد، خطر ابتلا به کف پای صاف افزایش می یابد.
کودکان و نوجوانان:
کودکان، به ویژه کودکان زیر 4 سال، ممکن است به دلیل ساختار عضلانی و استخوانی، کف پای صاف فیزیولوژیکی داشته باشند. با این حال، پس از این سن، عوامل خاصی مانند ژنتیک، سبک زندگی و وزن می توانند در ایجاد کف پای صاف نقش داشته باشند.
افزایش سریع وزن در کودکان و نوجوانان می تواند از ظرفیت تحمل وزن ماهیچه ها و رباط های پا فراتر رفته و منجر به فروپاشی قوس شود.
افرادی که وضعیت راه رفتن یا کفش نامناسب دارند:
راه رفتن با وضعیت نادرست یا پوشیدن کفش های خیلی تنگ، خیلی گشاد یا حمایت کافی نمی تواند منجر به ایجاد کف پای صاف شود.
پوشیدن کفشهای خیلی کوچک یا دارای پنجه باریک میتواند حرکت طبیعی پا را محدود کرده و به فرو ریختن قوس پا کمک کند.
افرادی که درگیر فعالیت های تحمل وزن بیش از حد هستند:
شرکت منظم در فعالیتهایی که شامل تحمل وزن بیش از حد است، مانند بلند کردن اجسام سنگین یا ایستادن طولانیمدت، میتواند به پاها فشار وارد کند و به مرور زمان باعث ریزش قوس شود.
افرادی که شرایط سلامت خاصی دارند:
شرایطی مانند آرتریت روماتوئید، پوکی استخوان یا اختلالات عصبی عضلانی می تواند بر استخوان ها، ماهیچه ها و رباط های پا تأثیر بگذارد و منجر به ایجاد کف پای صاف شود.
چاقی همچنین یک عامل خطر برای صافی کف پا است زیرا اضافه وزن می تواند فشار بیشتری را به پا وارد کند.
بزرگسالان مسن:
با افزایش سن، ماهیچه ها و رباط های پای آنها ممکن است ضعیف شود که می تواند به ایجاد کف پای صاف کمک کند.
