ریشه های باستانی: استفاده از مواد بوم مانند برای کفش را می توان به تمدن های باستانی ردیابی کرد. در مصر، صندلهایی که از نیهای پاپیروس بافته میشد، 4 سال پیش میپوشیدند. در هند، صندل های سنتی جوت که به نام "جوتیس" شناخته می شوند، قرن هاست که مورد استفاده قرار می گیرند.
دوره مدرن اولیه: بوم به عنوان یک ماده در اوایل دوره مدرن در اروپا محبوبیت پیدا کرد. در قرن هفدهم، اسپادری های ساخته شده از بوم و کف جوت توسط دهقانان اسپانیا و فرانسه پوشیده می شد. این کفشهای بوم اولیه ساده و مقرون به صرفه بودند و برای طیف وسیعی از مردم قابل دسترسی بودند.
قرن نوزدهم: قرن نوزدهم شاهد صنعتی شدن تولید بوم بود و مواد را آسانتر و مقرون به صرفهتر کرد. کفش های برزنتی به دلیل دوام و راحتی در بین افراد طبقه کارگر و علاقه مندان به فضای باز محبوبیت بیشتری پیدا کردند.
جنگ جهانی اول: کفشهای بوم در طول جنگ جهانی اول زمانی که ارتش ایالات متحده کفشهای کتانی پارچهای را برای سربازان برای آموزش بدنی صادر کرد، اهمیت بیشتری پیدا کرد. این کفشهای کتانی اولیه با نام "plimsolls" شناخته میشدند و دارای زیره لاستیکی و رویه بوم بود. اصطلاح "کفش های کتانی" از ماهیت ساکت و پنهان این کفش ها سرچشمه گرفته است.
چاک تیلور آل استار: یکی از نمادینترین طرحهای کفش بوم، Converse Chuck Taylor All-Star، در سال 1917 معرفی شد. این کفشهای کتانی برزنتی که به افتخار بازیکن بسکتبال، چاک تیلور نامگذاری شد، در بین ورزشکاران و عموم مردم بسیار محبوب شد. یکسان
اسکیتبرد و خردهفرهنگها: کفشهای برزنتی، از جمله کفشهای ورزشی Vans، در دهههای 1970 و 1980 در میان اسکیتبوردها و خردهفرهنگهای مختلف محبوبیت پیدا کردند. کف صاف و چنگال آنها آنها را برای اسکیت بورد ایده آل می کرد و به نمادی از مد ضد فرهنگ تبدیل شدند.
مد و فرهنگ پاپ: کفش های بوم یکی از اصلی ترین محصولات در دنیای مد و فرهنگ پاپ باقی مانده اند. برندهایی مانند Keds، Superga و Toms به محبوبیت کفشهای کتانی برزنتی در سبکهای مختلف، از کفشهای کوتاه کلاسیک گرفته تا لیز و گوه کمک کردهاند. کفش های بوم به طور یکسان توسط افراد مشهور، ورزشکاران و افراد عادی پوشیده شده است.
گزینه های پایدار: در سال های اخیر، علاقه فزاینده ای به مد پایدار وجود داشته است که منجر به تولید کفش های بوم ساخته شده از مواد سازگار با محیط زیست و فرآیندهای تولید شده است.
